Laugarásjörðin seld

Það var án efa, framan af, styrkur fyrir Laugarás og íbúa þar, sem fólst í því að jörðin og það sem henni fylgdi og fylgja bar, var í eigu, umsjá og á ábyrgð uppsveitahreppanna sem stóðu að Laugaráslæknishéraði.

Því verður samt vart neitað, að þegar tímar liðu og þéttbýliskjarnar í uppsveitunum fóru að kalla á meiri athygli, lenti Laugarás í þeirri aðstöðu að verða útundan í uppbyggingunni. Það mun líklegast koma í ljós, með óbeinum hætti, þegar fundargerðir oddvitanefndar síðustu áratugina verða skoðaðar, að metnaður fyrir eflingu Laugaráss sem þéttbýlisstaðar, var takmarkaður. Það má auðvitað segja, að slíkt viðhorf hafi verið eðlilegt. Það leit kannski ekki vel út að vinna af einurð að uppbyggingu á jörð, sem tilheyrði ekki hreppnum og draga þannig úr mögulegri uppbyggingu heima fyrir. Laugarás er þannig í sveit sett, að hefðu hrepparnir beint kröftum sínum að uppbyggingu þar, hefði það komið niður á Laugarvatni, Reykholti og Flúðum, sérstaklega.

Þegar lögum um heilbrigðisþjónustu var breytt árið 2007, hvarf upphafleg ástæða fyrir sameign hreppanna í uppsveitum á jörðinni og fljótt fóru að heyrast raddir sem töldu eign hreppanna á jörðinni barn síns tíma og að rétt væri að losa um þetta eignarhald. Tæpum 20 árum eftir að hlutverki Laugaráslæknishéraðs lauk, samþykktu hrepparnir að leggja niður með formlegum hætti, stofnunina Laugaráslæknishérað. Nánast í beinu framhaldi af því var gerður samningur sem fól í sér, að Bláskógabyggð keypti jörðina af hinum eigendunum.

Ýmsir velta því fyrir sér, hvort greina megi samhengi milli flutnings heilsugæslustöðvarinnar frá Laugarási að Flúðum í nóvember, 2025 og þess sem raungerðist í upphafi árs 2026. Var mögulega verið að bíða eftir að það mál gengi í gegn, áður en til sölu á jörðinni kæmi? Um það verður ekki fullyrt hér, en kannski er sérstakt verkefni að finna út úr því.

Bláskógabyggð kaupir Laugarásjörðina

Á fundi sveitarstjórnar Bláskógabyggðar þann 4. mars, 2026 var lagður fram og samþykktur, samningur um kaup Bláskógabyggðar á jörðinni. Sveitarfélagið var auðvitað “eðlilegasti” kaupandi jarðarinnar og tók með þessum kaupum á sig enn meiri ábyrgð á uppbyggingu og þróun byggðar í Laugarási en áður.

Kaupsamningurinn sem þarna var til umfjöllunar tilgreindi aðvitað kaupandann, Sveitarfélagið Bláskógabyggð og seljendurna Grímsnes- og Grafningshrepp, Hrunamannahrepp og Skeiða- og Gúpverjahrepp. Matsverð jarðarinnar var tilgreint kr. 280.000.000. Sem þýddi, að Bláskógabyggð þurfti að greiða kr. 187.040.000 fyrir hluta hinna í jörðinni. Eignarhluti hreppanna, eins og hann var tilgreindur, var þessi:

Hrunamannahreppur 30,0% eða kr. 84.000.000
Skeiða- og Gnúpverjahreppur 24,9% eða kr. 69.720.000
Grímsnes- og Grafningshreppur 11,9% eða kr. 33.320.000
Bláskógabyggð 33,2% eða kr. 92.960.000

Á fundinum samþykkti Sveitarstjórn Bláskógabyggðar kaupsamninginn og fól oddvita að “undirrita hann og önnur gögn tengd sölunni.”

Í huga margra hefur Laugarás verð frekar heit kartafla í samfélagi hreppanna í uppsveitum og íbúarnir höfðu það á tilfinningunni, að þar mætti ekki aðhafast neitt það sem gæti orðið til þess að hrófla við uppbyggingu innan þeirra hreppa sem jörðina áttu saman. Til dæmis er gaman að geta þess, að eina opinbera stofnunin sem fundinn var staður í Laugarási, var sorpbrennsluofn.

Nú tekur við nýtt skeið í sögu Laugaráss og það má binda vonir við að það feli í sér bjartari tíma fyrir “þorpið í skóginum”. Hver raunin verður, verður tíminn að leiða í ljós.

03/2026